2-5-1 محدوده‌ي انساني
محدوده‌ي انساني اين پژوهش شامل جوانان سه دهستان شهرستان باغملک مي‌باشد.
3-5-1 محدوده‌ي مکاني
قلمرو جغرافيايي اين پژوهش، شامل سه دهستان ميداوود، منگشت و ابوالعباس مي‌باشد.
4-5-1 محدوده‌ي زماني
محدوده‌ي زماني اين پژوهش به سال‌هاي 1393-1392 محدود شده است.
6-1 تعريف واژگان پژوهش
1-6-1 تمايل
تمايل به عنوان عامل انگيزشي است که رفتار را تحت تاثير قرار مي دهد. تمايل نشان دهنده آن است که فرد براي انجام رفتار چقدر تمايل دارد تلاش کند(آجزن33،1999). همچنين تمايل دلالت بر ميزان اشتياق و راغب بودن افراد براي سعي و تلاش و برنامه ريزي براي انجام رفتار مي باشد(کوک و فرينچ34،2008).
2-6-1 جوانان
به گفته بنل(2007) هيچ گونه تعريف مورد توافق از جوانان وجود ندارد. اغلب درک به عنوان دوره ي گذرا از دوران کودکي به بزرگسالي، فرآيندهاي جاذبه بلوغ جنسي و اجتماعي در حال رشد و استقلال اقتصادي از پدر و مادر و سرپرستان مي دانند (بنل،2007). برخي از کشورها در سازمان ملل متحد35جوانان را 15 تا 24 سال تعريف مي کنند در حالي که کشورهاي مشترک المنافع جوانان را 15 تا 29 سال مي دانند(بوسومپم و همکاران36، 2011).
3-6-1 شغل
شغل از نظر لغوي به معناي به کار گماردن در جايي و آن موردي است که باعث مشغوليت فرد مي شود. فرد از طريق اشتغال، فعالانه در جريان توليد، مشارکت و پاداشي به صورت پول نقد يا کالا دريافت مي کند(مقدسي، 1390).

فصل دوم : مباني نظري و مروري بر پژوهش هاي انجام شده
1-2 مقدمه
جوانان از مهم ترين نيروهاي توانمند، غير قابل انکار و منابع يک کشور هستند و مي توانند به توسعه اقتصادي و اجتماعي کشور کمک کنند. علاوه بر تعداد زياد جوانان، آنان پر انرژي و شجاع هستند و به شمار ايده هاي جديدي مي باشند که مي توانند به تغييرات توسعه اقتصادي اجتماعي، در صورتي که به خوبي هماهنگ و درگير در فعاليت هاي اقتصادي کشور شوند پاسخ دهند(مسيگوا و کيپشا37،2013). به طور کلي، جوانان دارايي هايي هر کشور هستند. آن ها نه تنها قانوني به عنوان رهبران آينده در نظر گرفته شده اند، بلکه آن ها بزرگترين سرمايه ها براي توسعه يک کشور هستند. سرمايه گذاري بر روي جوانان تنها راه براي حصول اطمينان از رشد و توسعه آينده هر کشوري است(ايمه38،2013) و امروزه اشتغال جوانان براي هر کشوري در جهان از اهميت خاصي برخوردار است (اودهيمبو،2006). بخش كشاورزي از نظر توان اشتغالزايي داراي اهميت ويژه اي مي باشد به طوري كه ملور39( 2003) در مطالعه خود نشان مي دهد كه در حدود دو سوم رشد فرصت هاي شغلي به طورمستقيم و غير مستقيم به بخش كشاورزي برمي گردد(سلامي و انصاري،1388). به عقيده هال40 (2013) شرکت جوانان در بخش کشاورزي در بسياري از کشورهاي در حال توسعه بسيار پايين است، اساسا به اين دليل که اين بخش به دليل ريسک، بي کفايتي، هزينه و ماهيت کار فشرده غيرجذاب است(تيجاني41، 2014). از اين رو تاثير مهاجرت روستا به شهر در ميان جوانان بر کشاورزي و توسعه روستايي را نمي توان ناديده گرفت(پام42، 2014). بنابراين اشتغال جوانان و رابطه آن با توسعه پايدار روستايي و کشاورزي موضوعي است که به طور روزافزون مورد توجه کشورهاي در حال توسعه و جوامع بين المللي قرار گرفته است(همتي و همکاران، 1386).
در اين فصل ابتدا به تعاريفي از جوان و جوانان روستايي و انتخاب شغل پرداخته سپس به موضوعاتي چون: کشاورزي و انتخاب آن به عنوان يک شغل توسط جوانان، عوامل محدود کننده ي حضور جوانان روستايي در کشاورزي، بحث بيکاري جوانان روستايي، ريشه ها و پيامدهاي بيکاري جوانان روستايي، بحث مهاجرت و پيامدهاي آن، توسعه کشاورزي، آموزش پايه و آموزش مهارت جوانان و همچنين بحث مشارکت جوانان در توسعه کشاورزي و روستايي و بعد از آن به الگوهاي مناسب براي اين پژوهش و در ادامه نيز پژوهش هاي مرتبط با تحقيق بررسي خواهند شد.
2-2 جوان و جواني
بنا به گفته گوبلي43(1996) تا به حال تعريف جامعي از واژه ي جوان ارائه نشده است. اين واژه به شکل هاي گوناگون مورد بحث قرار گرفته است. گاهي به عنوان يک گروه سني خاص، گاهي به عنوان مرحله اي از زندگي و گاهي نيز نوعي نگرش تلقي شده است. در کشورهاي گوناگون دامنه سني مختلفي را براي اين موضوع در نظر گرفته اند(ابدي و زماني، 1386). بنا به تعريف سازمان ملل متحد قشر جوان كساني هستند كه در گروه سني 15 تا 24 سال قرار دارند(بات و همکاران44، 2011). شينگي نيز در کتابش به نام” آموزش، شغل و چشم انداز اجتماعي” جوان را دامنه ي سني 13 تا 15 سال قرار مي دهد. همچنين فائو در برنامه ريزي هاي جهاني خود دامنه ي سني 10 تا 25 سال را جوان مي نامد (ابدي و زماني، 1386). در حالي که کشورهاي مشترک المنافع جوانان را 15 تا 29 سال مي دانند. همچنين براي اهداف سياسي، محدوده سني مي تواند حتي گسترده تر باشد. به گفته مکاندري (2000)در برخي از کشورهاي آفريقايي مانند غنا، کنيا و تانزانيا تعريف مورد استفاده براي اهداف سياسي بين 15 سال تا 35 سال، در نيجريه، آن را به محدوده 12 تا 30 سال و سياست ملي جوانان آفريقاي جنوبي جوانان به عنوان يک فرد بين سنين 14 تا 35 سال تعريف مي کند(بوسومپم و همکاران، 2011). همچنين به گفته ايمه جوان (مرد يا زن) بالاتر از ده اما زير سي سال سن دارند(ايمه،2013).
جواني دوره اي از زندگي است كه در آن فرد آرزوها، انتظارات، آرمان ها و انرژي زيادي دارد. در ميان كودكي و بزرگسالي و هنگامي است كه مردان و زنان، بسيار مشتاق و علاقه مند به تأمين آينده ي خود و همچنين همكاري و كمك به خانواده، اجتماع و جامعه هستند. اين مرحله از زندگي، در تصميم گيري افراد جوان، دست يابي به اشتغال مولّد و كارمناسب و آبرومند بسيار مهم است. در 10 سال آينده در سطح جهان، يك ميليارد نفر به سنِّ جواني و كار خواهند رسيد، ايجاد فرصت هاي اشتغال مولّد و كار مناسب براي جوانان يكي از چالش هاي اساسي اجتماعي، ملّي و جهاني است و جاي تعجب نيست كه اين مسئله يكي از موارد مهمِّ مورد بحث در نشست ها و جلسه هاي جهاني باشد(دادورخاني و همکاران،1390).سرمايه انساني در جوانان شکل گرفته است بنابراين از عوامل مهم تعيين کننده رشد بلند مدت است که يک ملت مي تواند بر روي آن سرمايه گذاري و تکيه کند(ايمه،2013). به عبارت ديگر جوانان نشان دهنده ذينفعان بسيار مهم در هر جامعه هستند. آنها نه تنها آينده هر کشور، بلکه سهامداران عمده و منبع مفيد در ملت سازي هستند(اکفور45، 2011). در اين پژوهش نيز با توجه به مطالب ذکر شده و جايگاه مهم جوانان در جامعه، اين قشر به صورت خاص در جامعه ي روستايي مورد مطالعه قرار گرفته است.
3-2 جوانان روستايي
امروزه جوانان روستايي بخش عمده اي از جمعيت و نيروي کار جامعه را تشکيل مي دهند و به عنوان بازوي کار در بهبود وضعيت اقتصادي و اجتماعي خانواده هاي روستايي نقش ارزنده اي دارند (شهبازي،1384). از اين رو مي توان گفت جوانان از سرمايه هاي انساني مهم هر کشور بوده و موتور محرک و قواي اصلي نيروي انساني فعال را تشکيل مي دهند. سرمايه گذاري خرد و کلان کشور عمدتا رو اين قشر از جامعه انجام مي شود و رسيدن به توسعه همه جانبه و پايدار با اتکا به اين قشر امکان پذير است(خواجه نوري و سروش،1385). کمک به جوانان براي تحقق بخشيدن به پتانسيل کامل خود با به دست آوردن دسترسي به اشتغال مولد و کار مناسب پيش شرط لازم براي ريشه کن کردن فقر، توسعه پايدار و صلح پايدار است، بنابراين برنامه هاي اشتغال جوانان مي تواند پشتيباني، مفيد براي افراد جوان که موانع خاص در بازار کار روبرو هستند فراهم کند(کونجارت، 2009).
4-2 شغل و اهميت آن
شغل انسان، يکي از عوامل بسيار مهم و سرنوشت ساز در زندگي شخصي فرد به شمار مي رود(کاوه،1386). نقش اشتغال در پويايي زندگي انسان انکارناپذير است و مي توان آن را کانون ارتباطات انساني و اجتماعي تلقي نمود(احمدي و يزدخواستي،1385). انتخاب شغل مناسب و زندگي شغلي امر مهمي براي افراد محسوب مي شود. فرد با انتخاب يک نوع شغل علاوه بر اين که شغلي را انتخاب مي کند، سبک زندگي مخصوصي را نيز انتخاب مي کند. همچنين انتخاب شغل تعيين مي کند که فرد ازکدام يک از توانمدي ها و استعدادهايش بهره بگيرد و از کدام يک چشم بپوشد، در نتيجه انتخاب شغل تا حد زيادي آينده فرد را تحت تاثير قرار مي دهد. بنابراين با شناسايي و هدايت تمايل هاي شغلي افراد مي توان به آنان کمک کرد تا بيشترين سودمندي را براي خود و جامعه داشته باشند(باوي و همکاران،1388).
5-2 اهميت کشاورزي
کشاورزي از مهم ترين بخش هاي اقتصادي کشور است و نقش آن در توسعه و ثبات اقتصادي و سياسي و نفوذ بين المللي انکار ناشدني است. توسعه ي کشاورزي مهم ترين اولويت در برنامه هاي توسعه ي ملي کشورهاي در حال توسعه محسوب مي شود(کلر46،2001). از اين رو کشاورزي صنعت ضروري براي بسياري از کشورها است. در جهان غرب، سهم بخش کشاورزي در توليد ناخالص داخلي کل47 کمتر از 4 درصد است، اما نزديک به 50 درصد از تجارت کشاورزي در سراسر جهان توسط کشورهاي توسعه يافته انجام مي شود(نامويتوم و باگسون، 2013). بر اساس مطالعه سلامي48( 2004) توسعه بخش کشاورزي در ايران درآمد بيشتري را نسبت به ساير بخش ها براي خانوارهاي کم درآمد روستايي ايجاد مي کند. نتايج مطالعه بانوئي49 (2005) نيز حاکي از آن است که توسعه بخش کشاورزي و صنايع وابسته به آن ضمن اينکه درآمد بيشتري نسبت به ساير بخش ها ايجاد مي کند، موجب کاهش شکاف درآمدي بين خانوارهاي شهري و روستايي مي شود (سلامي و انصاري،1388). به گفته ي بانک جهاني (2011) در ايران سهم شاغلان بخش کشاورزي طي سال هاي 76 تا 90 کاهش چشمگيري داشت به طوري که از 2/25 درصد در سال 76 به 6/18 درصد در سال 90 کاهش يافته که اين کاهش در بخش شهري اتفاق افتاده است. در اين دوره ي زماني، سهم شاغلان بخش خدمات از 2/43 درصد به 48 درصد و سهم شاغلان بخش صنعت از 6/31 به 4/33 درصد افزايش يافته است. به عبارت ديگر با وجود ظرفيت هاي موجود در بخش کشاورزي، سهم آن در اشتغال کاهش يافته است در حالي که طبق اطلاعات بانک جهاني، بخش کشاورزي ايران تنها 22/10 درصد از ارزش افزوده کل را به خود اختصاص مي دهد(سروري و همکاران،1392). شايد يکي از دلايل آن، اين باشد که امروزه جوانان به دنبال انتخاب امرار معاش در بخش کشاورزي نيستند (ليوي و اسميت، 2010). اما چه دلايلي وجود دارد که جوانان تمايل به اشتغال در حرفه ي کشاورزي نمي باشند؟
6-2 جوانان و انتخاب شغل کشاورزي
براي گسترش و توسعه ي بخش کشاورزي، به عنوان يکي از محورهاي توسعه ي اقتصادي و اجتماعي کشور، به مجموعه اي از نيروهاي خلاق، آموزش پذير، ريسک پذير، پويا، شاداب و … نياز است اين ويژگي ها نيز اغلب در جوانان وجود دارد و به طور معمول جوانان آمادگي بيشتري براي انتقال اين ويژگي به درون يک مجموعه دارند و اين در حالي است که امروزه جمعيت شاغل در بخش کشاورزي به سالخوردگي گراييده است(رمضانيان،1380). اگر چه کشاورزي بخش مهم در ميان بخش هاي مختلف براي اقتصاد روستا است اما بسياري از جوانان علاقه مند به اشتغال در بخش کشاورزي نيستند که از دلايل آن مي توان به موارد زير اشاره کرد:
– بازده پايين کشاورزي
– فصلي بودن کشاورزي
– بخش هاي ويژه کار
– غير قابل پيش بيني بودن آب و هوا
– سيستم هاي غير قابل اعتماد بازار و بازاريابي
– سياست هاي ضعيف دولت (اودهيمبو،2006).
جوانان روستايي کشاورزي را شغلي با درآمد کافي براي رفع نيازهاي ضروري

دسته بندی : No category

دیدگاهتان را بنویسید